Bylam tam i dzis znowu tam pojde.
To dziwne jak spokojnie i dobrze mozna czuc sie na cmentarzu.
To dziwne ze stoi sie tam godzine, jak chwilowe 5 minut.
Tesknie za Toba.
Te kwiaty oddychaly. Zyly choc byly juz zwiedniete. Te znicze sie palily, a deszcz tworzyl harmonijna melodie. Duzo zniczy, swiatel i plomykow. Piekny widok w swej zalosci.
Tesknie za Toba.
Deszcz tak pieknie gral. Gorace wieczka parzyly go, ale to wszystko ukladalo sie w calosc i bylo naturalnie piekne.
Kochamy Cie. Tylko teraz to nie my jestesmy z Toba, ale to Ty z nami.
Taka mam nadzieje, bo to ona umiera ostatnia, prawda ? Lubilas to zdanie.
Nie zostalo mi nic poza wiara. Ta ktora mi dalas.
Beata Pawlikowska w swojej książce pod tytułem Wszystko będzie najlepiej napisała: Nie można nikomu naprawić życia, ponieważ jego życie jest konsekwencją jego sposobu myślenia i jego decyzji. To zdanie na długo zapadło mi w pamięci i wywarło duże znaczenie w mojej małej przemianie. Uświadomiłam sobie, że nie mogę przeżyć życia za wszystkich wokół i nie jestem w stanie zmienić czegoś, jeśli ktoś inny tego nie chce. Mogę porozmawiać, pokazać inną możliwą drogę do obrania. I tyle. Dalsza kolej rzeczy zależy tylko i wyłącznie od tej drugiej osoby. To ona sama podejmuje własne decyzje. Jeśli podejmie odpowiednią to super, że udało mi się komuś pomóc, jeśli nie to jedyne co mogę zrobić to pogodzić się z tym lub poczekać, aż ktoś sam dojrzeje do odpowiedniej zmiany. I to jest coś, co warto sobie uzmysłowić. Takie przeżywanie życia za innych pochłania bardzo dużo naszej energii. Z moich obserwacji wynika, że nie tylko ja miałam taki problem. Pewnie nie jeden raz miałaś ochotę krzyknąć ...
Komentarze
Prześlij komentarz
Dziękuję Ci za komentarz. Miłego dnia!